Tijdens een oefening in 2009 schakelde een eenvoudig marinevliegtuig het modernste gevechtsvliegtuig van de Amerikaanse luchtmacht uit. Het incident legt cruciale zwakke plekken in de luchtgevechten bloot.
In 2009 zorgde een gezamenlijke oefening tussen twee gevechtsvliegtuigen van de Amerikaanse luchtmacht en de Amerikaanse marine voor opschudding. Volgens een rapport van “19FortyFive.com” slaagde een marinevliegtuig, een EA-18G Growler, erin het ultramoderne stealthvliegtuig F-22 Raptor (kosten: 334 miljoen dollar) te “neerschieten”. Dit lukte in ieder geval in een gesimuleerde gevechtssituatie. De oefening laat zien hoe belangrijk elektronische oorlogsvoering is in de moderne luchtgevechten en dat zelfs geavanceerde straaljagers zwakke plekken hebben.
De EA-18G Growler is een speciale straaljager van de Amerikaanse marine die is ontworpen voor elektronische storingsmaatregelen om vijanden te verblinden en hun radarsystemen lam te leggen. Door gerichte storingsfuncties en tactische manoeuvres kon hij de zwakke punten van de F-22 Raptor uitbuiten en een gesimuleerde treffer plaatsen, hoewel hij technisch inferieur is. De Navy-jet droeg daarna zelfs een Raptor-neerschietmarkering.
Zo lukte het om de stealth-jet te ‘neerschieten’
- De EA-18G gebruikte elektronische storingssystemen om de radarsensoren van de F-22 te hinderen.
- De Navy-jet vloog gericht op zwakke plekken in de stealth-technologie, zogenaamde ‘blinde vlekken’.
- Hij vloog bovendien in de dode hoek.
Inzetregels en oefenscenario’s beperkten de voordelen van de F-22 en maakten het succes van de Growler gemakkelijker.
Elektronische oorlogsvoering kan sensoren misleiden en de voordelen van stealth sterk aantasten.
Ondanks deze verrassing blijft de F-22 Raptor een geavanceerde luchtmachtjager, die is geoptimaliseerd voor snelle en nauwkeurige aanvallen op afstand. De rol van de Growler is daarentegen voornamelijk het verstoren van vijandelijke systemen om de eigen troepen te beschermen en te ondersteunen.
Wat betekent dit voor de moderne oorlogsvoering?
De gesimuleerde „neerhaling“ maakt duidelijk dat geen enkel vliegtuig onoverwinnelijk is, zelfs als het technisch superieur lijkt. Zoals “19FortyFive.com” uitlegt, moeten moderne operaties meer inzetten op elektronische aanvallen en netwerkgebaseerde strategieën. Storingen door radiotechnologie, cyberaanvallen en sensorafweer zullen in de toekomst een centrale rol spelen.
De oefening toont aan dat gespecialiseerde vliegtuigen zoals de EA-18G onmisbaar zijn om de verdediging te versterken en vijandelijke technologieën uit te schakelen. Tegelijkertijd onderstreept het incident het belang van flexibiliteit en teamwork in de luchtgevechten van de toekomst.
De “overwinning” van de EA-18 was geenszins een op zichzelf staand geval. Al eerder werden in gesimuleerde oefeningen straaljagers van de vijfde generatie neergeschoten. Straaljagers van de vierde generatie, zoals de Rafale, de Eurofighter en de F-16, behaalden in dergelijke oefeningen al overwinningen op vliegtuigen van de vijfde generatie.
De diepere lessen zijn dat elektronische oorlogsvoering steeds belangrijker wordt en dat camouflage op zichzelf geen schild van onkwetsbaarheid vormt. Netwerkstoringen kunnen geavanceerde platforms gelijkwaardig maken. Toekomstige conflicten zullen bestaan uit geavanceerde gevechten met zware storingen, cyberinterferenties en het uitschakelen van sensoren. Platforms moeten in verstoorde omgevingen kunnen opereren.
