Tijdens een expeditie in de Argentijnse diepzee zijn onderzoekers op een verrassend grote biodiversiteit gestuit. Ze ontdekten een zeldzame spookkwal – en een VHS-cassette.
In de diepzee valt nog veel te ontdekken, zoals nieuwe expedities keer op keer op indrukwekkende wijze aantonen. In de diepten van Argentinië konden wetenschappers nu bijvoorbeeld talrijke onverwachte ontdekkingen doen.
Diepzee: expeditie uitgevoerd met behulp van robots
Een team van wetenschappers aan boord van het onderzoeksschip R/V Falkor van het Schmidt Ocean Institute onderzocht onder leiding van dr. María Emilia Bravo (Universiteit van Buenos Aires) de diepzee langs de Argentijnse kust. De expeditie liep van Buenos Aires in het noorden tot voor Vuurland in het zuiden en nam het continentaal plat onder de loep.
Het team gebruikte voor het onderzoek het op afstand bestuurbare onderwatervoertuig (ROV) SuBastian. Met behulp van de robot namen ze biologische, chemische en fysische monsters. Daarbij stuitten ze op 28 mogelijk nieuwe soorten, zoals ze in een bericht van het Schmidt Ocean Institute melden. Daaronder bevinden zich zeeslakken, zee-egels, zeeanemonen en wormen.
“Deze monsters bieden een unieke kans om niet alleen te begrijpen hoe uitzonderlijk deze extreme ecosystemen zijn, maar ook hoe kwetsbaar ze kunnen zijn”, zegt dr. Melisa Fernández Severini van het Instituto Argentino de Oceanografía, die ook aan de expeditie deelnam.
Onderzoekers stuiten op reuzekwal en vrijwel onbeschadigde VHS-cassette.
De meest opmerkelijke ontdekking in de Argentijnse diepzee is waarschijnlijk een zeldzame spookkwal. In vakjargon wordt deze aangeduid als Stygiomedusa gigantea. Volgens de onderzoekers kan deze “zo lang als een schoolbus” worden. Bovendien kon het team bevestigen dat ze het grootste Bathelia candida-koraalrif (steenkoraal) ter wereld hebben waargenomen.
Op een diepte van ongeveer 3.890 meter documenteerden de wetenschappers bovendien de eerste diepzeewalvisstortplaats die ooit in Argentijnse wateren is aangetroffen. Het gaat hierbij om de resten van een gestrande walvis, die op de zeebodem dienen als tijdelijk ecosysteem voor haaien, krabben en andere zeedieren.
Maar niet alle vondsten waren verheugend: de ROV stuitte op de zeebodem ook op plastic zakken, visnetten en zelfs een vrijwel onbeschadigde VHS-cassette. Een stil bewijs van hoe ver menselijk afval is doorgedrongen tot in de meest afgelegen uithoeken van de oceaan.
“We hadden niet verwacht zo’n biodiversiteit in de Argentijnse diepzee aan te treffen en zijn enthousiast dat er daar zoveel leven is”, legt dr. María Emilia Bravo uit. “Het was ongelooflijk om de hele biodiversiteit, de functies van het ecosysteem en de onderlinge verbondenheid te zien. We hebben een venster op de biodiversiteit van ons land geopend en vastgesteld dat er nog zoveel meer vensters te openen zijn.”
